Voordat ik in allerlei woordenboeken en naslagwerken naar de definitie van gedachten en denken ben gaan zoeken heb ik er eerst zelf over nagedacht. Het is mijns inziens beter eerst zelf na te denken en niet zomaar klakkeloos de mening van anderen voor waar aan te nemen. Mijn definitie voor denken is als volgt: denken is jezelf ergens een beeld van vormen in je hoofd.
Het is mogelijk na te denken over iets dat nog niet zichtbaar is of over iets dat er juist niet meer is. We kunnen nadenken over ons heden, ons verleden en over de toekomst. We kunnen terug denken aan overleden mensen, overdenken wat we goed gedaan hebben of juist denken over dingen die we anders zouden willen gaan doen. Verandering begint in ons hoofd, daar scheppen we als het ware de nieuwe situatie. Daar kunnen we, voor we de verandering daadwerkelijk toe gaan passen, eerst de gevolgen van de diverse scenario’s die er zijn voor ons zien.
Denken is een soort ‘leven’ in de geestelijke wereld. We kunt alles bedenken wat we maar wensen: nieuwe materiële dingen, nieuwe uitvindingen, oplossingen, relaties, complotten, noem maar op. Denken heeft geen beperkingen, geen grenzen en geen eind. In denken kunnen we de tijd uitschakelen en zijn we niet langer plaatsgebonden. Elke denkbare afstand is binnen enkele seconden te overbruggen. Het is mogelijk om in korte tijd een plan te bedenken waar we heel ons leven over zullen doen om het te verwezenlijken.
We kunnen denken zien als een investering in de rest van ons leven.
Is het dan niet de moeite waard voldoende tijd aan ons denken te besteden?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten